Loading...
Nieuws

In Memoriam: Willem Makken

Vaarwel Willem.

Onze contacten waren de laatste jaren summier. Wij verheugden ons op de grote reunie bij het 100-jarig bestaan van de korfbalclub waarmee wij zijn opgegroeid. Helaas heeft het niet zo mogen zijn. Ruim 70 jaar geleden – begin jaren 50 – bevolkte Willem Makken samen met zijn schoolvriendjes;
Gerrit Koekkoek; Daan Smittenberg; Wim Oudshoorn en Jaap Lenstra de Karel Doormanschool in de Witte de Witstraat. Een lagere school waar korfbal een zeer prominente rol speelde. Er was een link naar de speeltuinvereniging Kindervreugd. Toentertijd hadden alle speeltuinverenigingen in de stad Groningen een korfbalafdeling. Na een korte periode kwam er een einde aan deze speeltuinactiviteit.

Verscheidene speeltuin korfballers sloten zich aan bij reguliere korfbalverenigingen. Nic.; Noord-Oosten; Club Brothers; Hermes en H.K.V.. Nic. richtte haar peilen op de jeugd van Kindervreugd. Nic. had nog geen jeugdafdeling. Volgens de regels mocht er pas gekorfbald worden vanaf het jaar dat je 11 jaar werd. Willem heeft sinds 1952 deel uitgemaakt van het selecte groepje Niccers die onafgebroken lid zijn geweest.

Mijn herinneringen gaan vooral uit naar de eerste 25 jaar van vriendschap en lidmaatschap van ons clubje. Wekelijks waren wij te vinden op het veld van Nic. in het Stadspark achter het padvindersgebouwtje. Later op de Renbaanvelden. De vriendschap was groot en wij gingen als pubers gezamenlijk op vakantie. Trektocht ( fiets door Nederland (1957); liften (duim) door Nederland (1958); Terschelling (tent, 1959). Ter voorkoming dat ik een boekwerk schrijf zal ik niet al onze avonturen vermelden. Leuk, aardig, dom en stom, maar als niet kampeerders arriveerden wij op het kampeerterrein van Formerum, Terschelling. Wij mochten zelf een plaats uitzoeken waar wij de tent wilden opzetten. Met veel bravoure vonden wij de mooiste plek op de hele camping. Mooi diep in een duinpannetje met veel ruimte. De andere kampeerders keken ons besmuikt aan, maar wij
wisten zeker dat dit de plek was. ’s Nachts begon het te regenen en wij “ervaren” kampeerders konden zwemmen in onze tent. Na al die jaren denk ik dat de andere campinggasten nog niet uitgelachen zijn.

Willem is samen met zijn broertje Henk ( helaas veel te jong overleden) opgegroeid in een zeer warm gezin. Hun ouderlijk huis was het huis van de zoete inval. Moeder Grietje en vader Richard hielden altijd open huis. De voordeur stond open en de koffie stond de hele dag te pruttelen. De Nic familie was altijd welkom en wij hebben vele uren doorgebracht bij de familie Makken. Willems moeder was de perfecte gastvrouw en Willems vader was onze leermeester. Richard Makken was wedstrijd biljarter en uiteraard moesten wij als vrienden het edele biljartspel onder de knie krijgen. Het biljartbezoek bracht met zich mee dat wij ook geacht werden te kunnen klaverjassen en knobbelen. Een bezoek aan de draverijen op de renbaan werd ons ook niet onthouden. Richard was een geweldige
leermeester.

Flip. H. van de Laan was onze korfbalprofessor. Willem was een talentvolle korfballer. Met vele capaciteiten. Maar ik heb geen korfballer meegemaakt die blij was dat hij niet in het 1e team werd opgesteld. Onze professor heeft het diverse keren geprobeerd en Willem had zeker het talent, maar
er waren meer leuke dingen die zijn aandacht verdienden. Dansen was een van zijn grootste hobby’s en daarvoor diende de zaterdagavond en vaak ook de zondagmatinee. Zo kwam hij ook in het vangnetje van Dieneke. Dancing Veeze in Tolbert is de schuldige. Ruim vijftig jaar zijn zij getrouwd.
Uit dit huwelijk zijn twee dochters geboren Henriette en Margareth. Ook zij hebben de korfbalgenen geërfd en jarenlang de Nic.-familie vertegenwoordigd.

Willem en de hele familie Makken zijn ongelooflijk belangrijk geweest voor Nic. Willem heeft als opvolger van Piet Stijkel jarenlang de toto en lotto verzorgd. Dit in een tijd waarbij de formulieren thuis bij de spelers moesten worden opgehaald. Iedere maandagavond leverden Willems medewerkers, en dat waren er velen, o.a. Dick van de Berg; Henk Makken; Piet de Vries; Marijke Koelewijn; Carla ter Braak; Co Vlietstra en nog vele anderen de spelformulieren in bij de Makkens thuis. Dankzij deze inspanning heeft Nic. tienduizenden guldens verdiend. Daarnaast is Willem zich altijd blijven inspannen voor het onderhoud van ons clubgebouw. De centrale verwarming binnen ons clubgebouw is een Makken-prestatie. Voor al deze zaken is Willem benoemd tot Lid van Verdienste.

Lieve Vriend, het heeft ruim zeventig jaar mogen duren. Soms intensief, soms afstandelijk, maar te allen tijde aanwezig. Ik pleng een traantje samen met je vrouw, kinderen en kleinkinderen. Niet te lang, want wij zullen je leven vieren, zoals jij ons vele jaren hebt getoond.

Jaap.